Neshvatljivo je, zaista, da se premijer sada služi obmanama da je DPS ucijenjen od Putina i u stvari se ruga zdravom razumu crnogorskih građana, koji su svjedoci nepočinstava i destrukcije današnje vlasti kroz sprovođenje rusko/srpske maligne politike, kaže ambasador Željko Perović.

"Jedino objašnjenje ovakvih premijerovih izjava i uopšte djelovanja je da je, dodvoravajući se onom značajnijem dijelu vlasti, obožavaocima Putina i Vučića, te osipanjem sopstvene partije, u stvari počeo predizbornu kampanju za izbore 2027. godine, crtajući buduću vojvodsku koaliciju koja treba da usreći Evropsku uniju",ocjenjuje Perović.

U razgovoru za Pobjedu, Perović ističe da je Crna Gora sve vrijeme od obnove nezavisnosti suvereno vladala svojom sudbinom, vodila nezavisnu i progresivnu politiku.

POBJEDA: Spajić je na premijerskom satu tvrdio da je DPS ucijenjen od Putina preko sporazuma koji je potpisan 2011. godine. Premijer tvrdi da Putin prijeti da će objelodaniti taj sporazum. Ako je to tačno, kako smo onda ušli u NATO 2017. i uveli sankcije Rusiji?

PEROVIĆ: Crna Gora ima najdužu, viševjekovnu tradiciju bliskih odnosa s Rusijom. Odnosa koji su uglavnom bili dobri, a svoj procvat doživjeli za vrijeme vladavine slavne crnogorske dinastije Petrovića. Sa jedne strane su se ogledali kroz zaštitnički odnos carske Rusije tokom 18. i 19. vijeka, kada je Crna Gora neprestano vodila oslobodilačke ratove protiv raznih osvajača, a sa druge, kroz vjekovnu težnju Rusije za širenjem imperije i nikad ostvarenog cilja izlaska na topla mora.

U novijoj istoriji nagli uspon zabilježen je uoči referenduma i neposredno nakon toga.

Vrlo je važno istaći da je Rusija odigrala važnu pozitivnu ulogu u njegovoj pripremi, kao i ranim priznavanjem obnovljene crnogorske nezavisnosti. Bila je treća zemlja nakon Islanda i Slovenije 2006. godine koja je priznala Crnu Goru. Ti odnosi su išli stalno uzlaznom linijom na početku i nakon jasnog saopštavanja crnogorskog državnog vrha o opredjeljenju za članstvo u Evropskoj unijii NATO-u.

Ali negdje početkom druge decenije ovog vijeka, ne krivicom Crne Gore, odnosi počinju da se kvare. Preciznije, nakon što Putin prestaje da bude miljenik Zapada, prije svega SAD, kada dolazi do pogoršanja odnosa Rusije sa Zapadom. Crna Gora je nastavila svoju prozapadnu i evroatlantsku politiku. Pogoršanje odnosa između naših zemalja dostiže kulminaciju nakon crnogorskog nedvosmislenog odbijanja da Rusiji ustupi luku Bar za pristanak njihovih ratnih brodova u Sredozemlju. Rusija se oštro protivila učlanjenju Crne Gore u NATO, a njeno svrstavanje u neprijateljski tabor od strane Moskve nastavljeno je i nakon našeg prijema u Alijansu.

U međuvremenu Crna Gora se, slijedeći dosljedno jedinstvenu spoljnu i bezbjednosnu politiku EU, priključila uvođenju međunarodnih sankcija Rusiji. Preko svojih tajnih službi, uz logistiku određenih struktura iz Beograda, Rusija je pokušala nasilno rušenje crnogorske vlasti 2016. godine.

POBJEDA: Što će premijer postići ovom retorikom s obzirom na to da u svojoj vladi ima podržavaoce Putina. Mora se priznati da Putin iz 2011. i ovaj danas nemaju dodirnih tačaka?

PEROVIĆ: Crna Gora je sve vrijeme od obnove nezavisnosti suvereno vladala svojom sudbinom, vodila nezavisnu i progresivnu politiku. Popravila odnose sa svim susjedima. Ostala je dosljedno, jasno na prozapadnim pozicijama, ne protiv Rusije, nego vodeći računa o svojim državnim i nacionalnim interesima. Takođe, razvijala je najbolje moguće odnose i sa svim najvažnijim svjetskim centrima. To se Putinovoj Rusiji nije sviđalo i nastavilo se sa subverzivnim aktivnostima protiv Crne Gore.

POBJEDA: Ambasador ste decenijama i znate da je spoljna politika bila najbolja i najuspješnija politika bivše vlasti. Kako u tom kontekstu komentarišete izjavu Gordana Stojovića da je glavni pregovarač 2018. smijenjen da se ne ispune poglavlja 23 i 24?

PEROVIĆ: Apsolutno je tačno i to niko ne može osporiti da je spoljna politika za vrijeme koalicione vladavine partija koje su obnovile crnogorsku nezavisnost - DPS i SDP i partija manjinskih naroda - bila najbolja politika te vlasti.

To je period kada je Crna Gora čvrsto zakoračila na evropsku i svjetsku scenu. Prvi put u istoriji, nakon neuspjelih pokušaja dva posljednja suverena dinastije Petrović, knjaza Danila i kralja Nikole, Crna Gora je stvorila šansu da se nađe u društvu najprosperitetnijih i najrazvijenijih zemalja. I pored nezapamćene opstrukcije i iznutra i spolja, upravo mudrom spoljnom politikom predvođenom Milom Đukanovićem, Crna Gora je ušla u NATO i otpočela pregovore za ulazak u EU.

I sad današnja vlast, oni koji su sve činili prvo da Crna Gora nikad ne postane samostalna i suverena država, a zatim vodili otvorenu antizapadnu i antievropsku politiku, ismijavali sve što dolazi iz njima omrznutog Zapada, istovremeno besprizorno služeći i sprovodeći u djelo sve po svoju državu, Crnu Goru štetne naloge iz Moskve i Beograda, optužuju današnju opoziciju za ono što su sve vrijeme sami radili i rade i dan-danas. Pokušavajući na svaki način, neki javno neki pritajeno, da spriječe da Crna Gora postane članica EU.

Dakle, upravo obrnuto.

Procrnogorske i proevropske partije DPS i ES, koje se zalažu za građansku državu, a ne ovu podijeljenu po nacionalnim feudima, smijenjene su sada već davne 2020. godine. Današnja vlast, takozvani oslobodioci, a stvarni osvetnici prema svemu evropskom i prema samoj Crnoj Gori, slijepo vode anticrnogorsku politiku, nastojeći da poznate antievropske politike koje slijede zaogrnu evropskom retorikom. Najgore od svega je što im izgleda to kod Brisela prolazi, ali vjerujemo neće zadugo. Već ima za to nagovještaja iz pojedinih evropskih centara.

Zaista je neshvatljivo da se premijer sada služi ovakvim obmanama, u stvari ruga zdravom razumu crnogorskih građana, koji su svjedoci nepočinstava i destrukcije današnje vlasti kroz sprovođenje rusko/srpske maligne politike. Jedino objašnjenje ovakvih premijerovih izjava i uopšte djelovanja je da je, dodvoravajući se onom značajnijem dijelu vlasti, obožavaocima Putina i Vučića, te osipanjem sopstvene partije, u stvari otpočeo predizbornu kampanju za izbore 2027. godine, crtajući buduću vojvodsku koaliciju koja treba da usreći Evropsku uniju.

Izjava poslanika kojeg pominjete, zbog svoje tendencioznosti i apsolutne neistine, nije vrijedna komentara. Nemam običaj da govorim bilo šta o bivšim kolegama, ali ću ipak primijetiti da su, za razliku od ogromne većine nepartijskog diplomatskog kadra u tadašnjem MIP-u, obojica bili prepoznatljivo pozicionirani u DPS-u.

Zašto je glavni pregovarač promijenjen ja ne znam. Ali sigurno znam da je tvrdnja koju pominjete najobičnija glupost i izmišljotina poslanika koji se svojim svakodnevnim bedastim bravurama u Skupštini, medijima i na mrežama vrtoglavo srozava. Sve što priča najbolje govori o njemu. Naravno, i o partiji kojoj pripada i u čije ime nastupa. To što u kontinuitetu radi zaslužuje samo i jedino prezir.